Bence hikâye ve roman okumak, sadece boş zamanları değerlendirmekten çok daha fazlası. Bir romanın sayfalarını çevirdikçe, aslında başka hayatlara konuk oluyorsunuz. Kendi yaşamadığınız duyguları, olayları ve zamanları hissediyorsunuz. Mesela ben Çalıkuşu kitabını okurken o dönemlere gitmiş gibi hissettim. Ne o dönemle bir bilgim vardı ne de karakterlerle bir benzerliğim, ama sanki içinde gibiydim. İşte bu yüzden okumak, empati kurmayı öğretiyor.
Ayrıca hikâyeler ve romanlar, insanı düşünmeye zorluyor. Neden böyle yaptı, bu olay başka türlü gelişebilir miydi gibi sorular zihnimizde dönüp duruyor. Bu da bizim eleştirel düşünme becerimizi geliştiriyor. Sadece okulda öğrenilen bilgilerle yetinmemek, farklı bakış açılarını da görebilmek bence çok önemli.
Son olarak, hikâye ve roman okumak bence insana her yönden iyi geliyor. Gerçek hayattan kısa bir süreliğine de olsa uzaklaşıp başka dünyalarda dolaşmak, bazen en iyi terapi oluyor.
Kısacası bir insan neden hikâye ve roman okumalı? Çünkü okumak insanı geliştirir ve hatta iyileştirir. Kitaplar sadece sayfalardan ibaret değil; onların içinde hayatlar, duygular ve düşünceler var. O yüzden, bir romanın kapağını açmak aslında bambaşka bir dünyaya adım atmaktır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder